çekiç

See also: čekić

Albanian

Alternative forms
  • çâkiç

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish چكیچ‎ (çekiç).

Noun

çekiç m (indefinite plural çekiçë, definite singular çekiçi, definite plural çekiçët)

  1. mallet, spalling mallet
  2. (technical) machine hammer
  3. (anatomy) malleus, hammer bone
  4. (sports) object thrown in a hammer throw

Synonyms

Turkish
çekiç

Etymology

From Old Turkic çekük, çek- stem (compare çekmek (“to pull”)), from Proto-Turkic.

Noun

çekiç (definite accusative çekici, plural çekiçler)

  1. hammer
  2. (anatomy) malleus

Declension
Inflection
Nominative çekiç
Definite accusative çekici
Singular Plural
Nominative çekiç çekiçler
Definite accusative çekici çekiçleri
Dative çekice çekiçlere
Locative çekiçte çekiçlerde
Ablative çekiçten çekiçlerden
Genitive çekicin çekiçlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular çekicim çekiçlerim
2nd singular çekicin çekiçlerin
3rd singular çekici çekiçleri
1st plural çekicimiz çekiçlerimiz
2nd plural çekiciniz çekiçleriniz
3rd plural çekiçleri çekiçleri
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.