átvitt
Hungarian
Etymology
átvisz + -tt
Pronunciation
- IPA(key): [ˈaːtvitː]
- Hyphenation: át‧vitt
Declension
| Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | átvitt | átvittek |
| accusative | átvittet | átvitteket |
| dative | átvittnek | átvitteknek |
| instrumental | átvittel | átvittekkel |
| causal-final | átvittért | átvittekért |
| translative | átvitté | átvittekké |
| terminative | átvittig | átvittekig |
| essive-formal | átvittként | átvittekként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | átvittben | átvittekben |
| superessive | átvitten | átvitteken |
| adessive | átvittnél | átvitteknél |
| illative | átvittbe | átvittekbe |
| sublative | átvittre | átvittekre |
| allative | átvitthez | átvittekhez |
| elative | átvittből | átvittekből |
| delative | átvittről | átvittekről |
| ablative | átvittől | átvittektől |
Derived terms
Verb
átvitt
- past participle of átvisz
- third-person singular indicative past indefinite of átvisz
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.